Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ (THE PLACE BEYOND THE PINES)


ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ
ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
(THE PLACE BEYOND THE PINES)




Μια ταινία του Ντέρεκ Σιανφράνς



Ράιαν Γκόσλινγκ Έυα Μέντες Μπράντλεϊ Κούπερ
Ρέι Λιότα Ρόουζ Μπάιρν Ντέιν Ντε Χάαν
Έμορι Κόεν Μπεν Μέντελσον


ΣΥΝΟΨΗ

Ο Λουκ (Ράιαν Γκόσλινγκ) είναι ένας μοτοσικλετιστής κασκαντέρ, που περιοδεύει με ένα θίασο από πόλη σε πόλη, κάνοντας το λεγόμενο «γύρο του θανάτου». Στο πέρασμα του από το Σενέκταντυ, στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, θα θελήσει να ξαναβρεί μια χαμένη του αγάπη, τη Ρομίνα (Εύα Μέντες). Εκεί θα ανακαλύψει ότι όσο έλειπε, απέκτησε ένα γιο, το Τζέισον. Αποφασίζει να εγκαταλείψει τη ζωή στους δρόμους, και να βρει μια νέα δουλειά για να συντηρήσει την οικογένεια που μόλις ανακάλυψε ότι έχει. Ο νέος του εργοδότης (Μπεν Μέντελσον) βλέπει φιλοδοξία και ταλέντο στο νέο του υπάλληλο, και τον εμπλέκει σε μια σειρά τραπεζικών ληστειών, κάτι που θα τον τοποθετήσει έτσι, υπό τη στενή επίβλεψη ενός φιλόδοξου αστυνομικού, του Έιβερι Κρος (Μπράντλεϋ Κούπερ).

Ο Έιβερι, εργάζεται σε ένα πλήρως διεφθαρμένο αστυνομικό τμήμα, δεχόμενος εντολές από το Ντε Λούκα (Ρέι Λιόττα). Παλεύει κι εκείνος με τη σειρά του να βρει ισορροπίες μεταξύ της επαγγελματικής και προσωπικής του ζωής, και να στηρίξει τη σύζυγο του και το μικρό τους παιδί. 

Η αντιπαράθεση των δύο αντρών θα αντηχήσει και στις επόμενες γενιές. Οι γιοι τους, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την μοιραία κοινή κληρονομιά τους.




Ντέρεκ Σιανφράνς: Το σινεμά της οικειότητας


“If you ride like lightning, you’ re gonna crush like thunder.”


Ο σκηνοθέτης Ντέρεκ Σιανφράνς έθεσε τις βάσεις για το «Στο Τέλος του Δρόμου», όσο ακόμα δούλευε στο Blue Valentine το 2010. Ο ίδιος ανακαλεί: «Λίγα χρόνια πριν, όταν προετοιμαζόμασταν με το Ράιαν για το Blue Valentine, προέκυψε σε μια συζήτηση μια φαντασίωση που είχε πάντα : να ληστεύει μια τράπεζα και μετά να διαφεύγει με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο με τη μηχανή του. Του είπα «Αστειεύεσαι! Γράφω ακριβώς αυτή την ταινία αυτή τη στιγμή!». Και απάντησε «Είμαι μέσα!». Το είχαμε φανταστεί και οι δύο με πανομοιότυπο τρόπο. Τότε κατάλαβα ότι ήταν γραφτό να συνεργαστούμε σε περισσότερες από μία ταινίες μαζί». Το «Στο τέλος του δρόμου» είναι μια πολύπλοκη, συναισθηματικά διορατική ταινία για τους ανθρώπους και τις σχέσεις.  «Με ελκύουν οι οικογενειακές ιστορίες», αναφέρει ο Σιαφράνς. «Η πρώτη μου ταινία Brother Tied, αφορούσε τις αδερφικές σχέσεις. Το Blue Valentine τις συζυγικές. Το «Στο Τέλος του Δρόμου» τη σχέση πατέρα και γιου. Ένα θέμα που είναι κοινό σε όλες, είναι η φύση της ανδρικής ταυτότητας, η επανεφεύρεση ή η μεταμόρφωση του εαυτού ενός άνδρα για ένα διάστημα». «Νοιώθω ότι το σινεμά είναι ένα μέρος όπου αποκαλύπτονται μυστικά. Ένα μέρος που μπορούμε να ταξιδέψουμε στα πιο ενδόμυχα μέρη της ψυχής, μέσα σε σπίτια και κρεβατοκάμαρες, και να γίνουμε μάρτυρες πολύ ιδιωτικών στιγμών που μπορεί να αντανακλούν και τις δικές μας στιγμές. Το Blue Valentine το αντιμετώπιζε ακριβώς έτσι, στο μικροσκόπιο, αλλά για το  «Στο Τέλος του Δρόμου» ήθελα μια ευρύτερη σκοπιά».






ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ

Ράιαν Γκόσλινγκ (Λουκ)

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ ήταν υποψήφιος για Όσκαρ για την ερμηνεία του στην ταινία Half Nelson. Υποψήφιος για τον ίδιο ρόλο ήταν και για τα βραβεία των Screen Actors Guild, Critics’ Choice, Chicago Film Critics Association, Online Film Critics Society, Toronto Film Critics Association, και Satellite Award, ενώ απέσπασε τα βραβεία Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού από τα National Board of Review, τα Διεθνή Φεστιβάλ του Σιάτλ και της Στοκχόλμης και από τα Βραβεία Independent Spirit.
Για το ρόλο του στο The Believer, ήταν επίσης υποψήφιος για βραβείο Independent Spirit και London Critics’ Circle Film. Η ταινία τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Σάντανς το 2001.
Το 2004, έλαβε τον τίτλο Male Star of Tomorrow από το National Association of Theatre Owners.
Για την ερμηνεία του στο Lars and the Real Girl, απέσπασε ένα Βραβείο Satellite και δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Screen Actors Guild. Αργότερα, ήταν ξανά υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα για το ρόλο του στο Blue Valentine.
Αυτό το διάστημα προετοιμάζεται για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το How to Catch a Monster.

Φιλμογραφία

Gangster Squad - Οι Διώκτες του Εγκλήματος (2013) Only God Forgives (2013)     
The Place Beyond the Pines - Στο Τέλος του Δρόμου (2012)  
Crazy, Stupid, Love. (2011)                                               Drive (2011)     
The Ides of March - Αι Ειδοί του Μαρτίου (2011)         All Good Things - Μοιραία Σχέση (2010)    
Blue Valentine (2010)                                                       Fracture - Απόδειξη Ενοχής (2007)  
Half Nelson (2007)                                                            
Lars and the Real Girl - Ο Λαρς και η Κούκλα του (2007)        
Stay (2005)                                                                           The Notebook - Το Ημερολόγιο (2004)       
The United States of Leland - Δηλητηριασμένες Ψυχές (2003)
Murder by Numbers - Θεωρίες Εγκλήματος (2002)      The Believer - Ο Πιστός (2001)        
Remember the Titans - Σύγκρουση Τιτάνων (2000)

Μπράντλεϊ Κούπερ (Έιβερι)

Ο Μπράντλεϊ Κούπερ έλαβε πρόσφατα διακρίσεις για το ρόλο του στο «Οδηγός Αισιοδοξίας» μεταξύ των οποίων τα Βραβεία των CriticsChoice Movie και National Board of Review, ενώ ήταν υποψήφιος και για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, και Βραβείο Screen Actors Guild.
Οι τηλεοπτικές του εμφανίσεις περιλαμβάνουν ένα ρόλο στο Nip/Tuck, στο Alias, και στο Kitchen Confidential, και guest εμφανίσεις στα Νόμος και Τάξη και Sex and the City.
Το 2006, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουαιη, με την παραγωγή Three Days of Rain, μαζί με τους Τζούλια Ρόμπερτς και Πολ Ραντ. Το 2008 συμμετείχε The Understudy, του θεατρικού φεστιβάλ του Williamstown, και το 2012, επέστρεψε ξανά στο ίδιο φεστιβάλ με το The Elephant Man, στο πλάι της Πατρίτσια Κλάρκσον.


Φιλμογραφία

Silver Linings Playbook - Οδηγός Αισιοδοξίας (2013)   The Hangover Part III (2013)                       
Hit and Run (2012)                                                              
The Place Beyond the Pines - Στο Τέλος του Δρόμου (2012)              
The Words - Οι Λέξεις (2012)                                              Limitless - Απόλυτη Ευφυΐα (2011) 
The Hangover Part II - The Hangover II (2011)               Brother`s Justice (2010)       
The A-Team (2010)                                                              Valentine`s Day (2010)       
All About Steve - Τα Πάντα Γύρω από τον Στιβ (2009)   Case 39 - Υπόθεση 39 (2009)          
He`s Just Not That Into You - Απλώς δεν σε Γουστάρει (2009)             
New York, I Love You (2009)                                              The Hangover (2009)           
The Midnight Meat Train - Το Τρένο του Μεσονυχτίου (2008)            
The Rocker (2008)                                                               Yes Man - Ναι σε Ολα (2008)          
The Comebacks - Sports Movie (2007)                           Failure to Launch - 30άρης από Σπίτι (2006)                                                                                                       
Wedding Crashers - Γαμο-Μπελάδες (2005)                  My Little Eye - Κατάσταση Τρόμου (2002)

Εύα Μέντες (Ρομίνα)

Ο ρόλος που καθιέρωσε την Εύα Μέντες, ήταν στην ταινία «Ημέρα Εκπαίδευσης», στο πλάι του Ντένζελ Ουάσινγκτον.
Έχει συμμετάσχει σε αμέτρητα διαφημιστικά για τη Revlon και τον Calvin Klein. Τώρα έχει δανείσει το πρόσωπο της για το άρωμα Angel του Thierry Mugler, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται και με την Pantene.
Το σχέδιο υπήρξε πάντα ένα πάθος για την ίδια, που την οδήγησε στη δική της σειρά διακοσμητικών για το σπίτι, τη Vida.

Φιλμογραφία

Girl in Progress - Μεγάλα Κορίτσια (2012)                     Holy Motors (2012)     
The Place Beyond the Pines - Στο Τέλος του Δρόμου (2012)              
Last Night - Χθες το Βράδυ (2010)                                   The Other Guys - Μπάτσοι από τον Πάγκο (2010)                                                                                             
The Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans - Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη (2009)       
The Spirit (2008)                                                                  The Women - Γυναίκες (2008)          
Cleaner (2007)                                                                   Ghost Rider (2007)                 
Knocked Up - Με την Πρώτη (2007)                                            We Own the Night - Η Νύχτα Μας Ανήκει (2007) 
Hitch - Hitch: Ο Μετρ του Ζευγαρώματος (2005)           
Trust the Man - Απατημένες Σύζυγοι (2005)                     
2 Fast 2 Furious - Μαχητές των Δρόμων: 2 Fast 2 Furious (2003)
Once Upon a Time in Mexico - Κάποτε στο Μεξικό (2003)      Out of Time - Εκτός Χρόνου (2003)          
Stuck on You - Οι Κολλητοί (2003)                                   Exit Wounds - Εξοδος Κινδύνου (2001)       
Training Day - Ημέρα Εκπαίδευσης (2001)

Ρέι Λιότα (Ντελούκα)

Με περισσότερες από 60 ταινίες στο βιογραφικό του, ο Λιότα έχει επιλέξει πολύ διαφορετικούς και προκλητικούς ρόλους, τόσο κωμικούς όσο και δραματικούς.
Ξεκίνησε την υποκριτική, όσο ακόμη ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι. Απέσπασε την προσοχή του κοινού και της βιομηχανίας με την ερμηνεία του στο «Άγριο Θηλυκό», η οποία του χάρισε και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Η ευρύτερη αναγνώριση για εκείνον ήρθε  με το ρόλο του ως Χένρυ Χιλλ στο «Τα Καλά Παιδιά» (Goodfellas) του Μάρτιν Σκορτσέζε.
Στην τηλεόραση, η αξέχαστη εμφάνιση του στη σειρά «Στην Εντατική» (ER) του χάρισε ένα Βραβείο Emmy και ένα Prism. Ο ρόλος του ως Φρανκ Σινάτρα στην τηλεταινία The Rat Pack του χάρισε μια υποψηφιότητα για Βραβείο Screen Actors.
Για το ντεμπούτο στο Μπρόντγουαιη, Match, το 2004, έλαβε τιμητική διάκριση από τα 70α Ετήσια Βραβεία Drama League.


Φιλμογραφία

Pawn (2013)                                                                        Sin City: A Dame to Kill For (2013)   
Breathless (2012)                                                                Killing Them Softly - Σκότωσε τους Γλυκά (2012)  
The Place Beyond the Pines - Στο Τέλος του Δρόμου (2012)              
Yellow (2012)                                                                      All Things Fall Apart - Ολα ή Τίποτα (2011)
The Details (2011)
The Son of No One - Ο Αντι-Ηρωας (2011)                   Charlie St. Cloud - Αγάπης Δίλημμα (2010)          
Crazy on the Outside (2010)                                           
Date Night - Ραντεβού για Παντρεμένους (2010)          Crossing Over - Παράνομες Πράξεις (2009)          
Observe and Report - Αμεση Δράση (2009)                 Powder Blue - Παλιοί Λογαριασμοί (2009)
Youth in Revolt - Νιάτα Σ` Εξαψη (2009)                         Battle in Seattle - Η Εξέγερση (2007)          
In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale - Η Πολιορκία (2007)         
Wild Hogs - Οι Χαρλεάδες (2007)                                    Even Money - Στο Χείλος του Τζόγου (2006)         
Local Color - Χρώματα Ζωής (2006)                              Smokin` Aces - Ασσος στο Μανίκι (2006) 
Revolver (2005)                                                                  Control (2004)
The Last Shot - Η Τελευταία Σφαίρα (2004)                      Identity - Ταυτότητα (2003)   
John Q. (2002)                                                                    Narc (2002)                 
Blow (2001)                                                                         Hannibal (2001)          
Heartbreakers - Καρδιοκατακτητές (2001)                     Muppets from Space - Μάπετς εξ Ουρανού (1999)                                                                                             
The Rat Pack - Εξουσία και Πάθος (1998)                     Cop Land (1997)        
Unforgettable - Δεν Μπορώ να Σε Ξεχάσω (1996)     
Operation Dumbo Drop - Επιχείρηση: Ιπτάμενος Ελέφαντας (1995)  
Corrina, Corrina - Κορίνα (1994)                                     Unlawful Entry - Απαγορευμένη Ελξη (1992)          
Goodfellas - Τα Καλά Παιδιά (1990)                               Field of Dreams - Ο Ξυπόλητος Τζο (1989)           
Dominick and Eugene - Νικ και Τζίνο (1988)                 Something Wild - Αγριο Θηλυκό (1986)


Ντέιν Ντε Χάαν (Τζέισον)

Ο Ντέιν Ντε Χάαν κέρδισε την προσοχή του κοινού με την εμφάνιση του σε τέσσερις ταινίες το 2012: Lincoln, Παράνομοι (Lawless), και Το Χρονικό (Chronicle). Ξεκίνησε την καριέρα του με το Amigo.
Απέσπασε την προσοχή με το ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά In Treatment. Ακολούθησε η εμφάνιση του στο True Blood.
Το 2010, έλαβε ένα βραβείο Obie για την ερμηνεία του στο The Aliens. Τη θεατρική παραγωγή ονόμασαν  “Play of the Year” οι New York Times. Ο Ντε Χάαν έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουαιη με το American Buffalo, το 2008.

Φιλμογραφία
The Amazing Spider-Man 2 (2014)                        Devil's Knot (2013)
 Kill Your Darlings (2013)                                          Lincoln (2012)
The Place Beyond the Pines – Στο Τέλος του Δρόμου (2012)
Lawless – Παράνομοι (2012)                                   Jack and Diane (2012)
Chronicle –Το Χρονικό (2012)                                Amigo (2010)



Έμορι Κόεν (Έι Τζέι)

Ο Έμορι Κόεν έκανε το ντεμπούτο του στο Afterschool, που προβλήθηκε στα Φεστιβάλ των Καννών και της Νέα Υόρκης, μαζί με τον Έζρα Μίλερ.
Έκανε συχνές εμφανίσεις στην τηλεοπτική σειρά Smash, υποδυόμενος το γιο των Ντέμπορα Μέσινγκ και Μπράιαν Ντ’ Άρσυ.

Φιλμογραφία
 
Blue Potato (2013)                                                    Nor'easter (2012)
 The Place Beyond the Pines – Στο Τέλος του Δρόμου (2012)
Four (2012)                                                                 Smash (2012- TV)
The Hungry Ghosts (2009)                                        New York, I Love You (2009)
Tess and Nana (μικρού μήκους 2008)                   Afterschool(2008)

Μπεν Μέντελσον (Ρόμπιν)
Η ερμηνεία του Μπεν Μέντελσον στο Χρίσμα (Animal Kingdom) του χλάρισε αμέτρητες διακρίσεις στην Αυστραλία – το Βραβείο του Αυστραλέζικου Ινστιτούτου Κινηματογράφου, το βραβείο των κριτικών κινηματογράφου (Film Critics Circle of Australia (FCCA)) και το Βραβείο IF Καλύτερου Ηθοποιού. Για τα ίδια βραβεία υπήρξε υποψήφιος για την ερμηνεία του στην ταινία Beautiful Kate, ενώ απέσπασε ένα βραβείο AFI για το The Year My Voice Broke.
Στη μικρή οθόνη, υπήρξε υποψήφιος για Βραβεία AFI και Logie για την ερμηνεία του στην τηλεοπτική σειρά Love My Way.
Στο θεατρικό σανίδι, έχει υποδυθεί τον Μάρκο Αντώνιο στον Ιούλιο Καίσαρα και τον Τομ στο The Glass Menagerie, για τη θεατρική εταιρία του Σίδνεϋ. Στις άλλες δουλειές του στο θέατρο ανήκουν και τα My Zinc Bed, Cosi και The Selection .

Φιλμογραφία

Two Mothers - Οι Γιαγιάδες (2013)                         Killing Them Softly - Σκότωσε τους Γλυκά (2012)                                                                                    Ηθοποιός     
The Dark Knight Rises - Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή (2012)    
The Place Beyond the Pines - Στο Τέλος του Δρόμου (2012)  
Killer Elite (2011)                                                       Trespass (2011)        
Animal Kingdom - Το Χρίσμα (2010)                     Knowing - Σκοτεινός Κώδικας (2009)       
Australia (2008)                                                         The New World - Αγνωστος Κόσμος (2005)      
Vertical Limit - Ορια Αντοχής (2000)                               
Map of the Human Heart - Περιπέτεια στον Παγωμένο Βορρά (1993)                       
Sirens - Σειρήνες (1993)                                             The Year My Voice Broke (1987)

Ο σκηνοθέτης

Ντέρεκ Σιαφράνς (Σκηνοθεσία, Σενάριο)

Ο Ντέρεκ Σιαφράνς αποφοίτησε από τη Σχολή Κινηματογράφου του Κολοράντο. Οι πρώτες του τρεις σπουδαστικές ταινίες απέσπασαν το πρώτο βραβείο της σχολής και του χάρισαν μια υποτροφία και το βραβείο του Independent Film Channel.
Σκηνοθέτησε και μόνταρε την πρώτη του ταινία, Brother Tied, στην ηλικία των 23. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Σάντανς , και προβλήθηκε σε περισσότερα από 30 φεστιβάλ διεθνώς.
Έχει εργαστεί εκτενώς σε ντοκιμαντέρ για τους Mos Def, Sean Combs, και Run-D.M.C., για τις πολεμικές τέχνες στο Cagefighter κ.ά.
Έχει σκηνοθετήσει αμέτρητα διαφημιστικά, μεταξύ των οποίων το διαδικτυακό Meet the Lucky Ones, το βραβευμένο Ford: Bold Moves, και πολλά σποτ για τους ESPN, Honda, the University of Phoenix, και Apple.
Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, Blue Valentine, έκανε πρεμιέρα το 2010 στο Φεστιβάλ του Σάντανς. Οι Ράιαν Γκόσλινγκ  και Μισέλ Γουίλιαμς ήταν υποψήφιοι για Χρυσή Σφαίρα για τις ερμηνείες τους, ενώ η Μισέλ Γουίλιαμς και για Όσκαρ.

Φιλμογραφία

2012 Cagefighter (ντοκιμαντέρ)                            2012 The Place Beyond the Pines –Στο Τέλος του Δρόμου
 2010 Blue Valentine                                               
2008 The Power of Dreams - Dream the Impossible (ντοκιμαντέρ)
 2006 Black and White: A Portrait of Sean Combs (ντοκιμαντέρ)
2006 Lately There Have Been Many Misunderstandings in the Zimmerman Home (μικρού μήκους)
2005 Battlegrounds: King of the Court (ντοκιμαντέρ)  2004 Meet the Lucky Ones (μικρού μήκους)
 2004 Battlegrounds: King of the World (ντοκιμαντέρ)
 2002 Run-D.M.C. and Jam Master Jay: The Last Interview (ντοκιμαντέρ)
 2001 Shots in the Dark (ντοκιμαντέρ)                     1998 Brother Tied

Μάικ Πάττον (Μουσική)

Ο Μάικ Πάττον είναι τραγουδιστής ηθοποιός, μουσικός και συνθέτης.
Γεννημένος στη Γιουρίκα της Καλιφόρνια, δημιούργησε τη μπάντα Mr. Bungle σε ηλικία 17 ετών, και τη διατήρησε ενεργή για περισσότερο από μια δεκαετία. Κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση με τους Faith No More, οι οποίοι πρόσφατα μάλιστα, ολοκλήρωσαν μια περιοδεία επανένωσης.
Το 1998, δημιούργησε την πειραματική μπάντα Fantômas, με τον πρώην μπασίστα των Mr. Bungle, Τρέβορ Νταν, τον Μπαζ Όσμπορν των The Melvins, και τον Ντέιβ Λομπάρντο των Slayer. Λίγα χρόνια αργότερα, έγινε και μέλος των Tomahawk, μια εναλλακτική μπάντα, που δημιούργησε ο Ντουέιν Ντένισον των Jesus Lizard. Στις αρχές του 2013, αναμένεται το τέταρτο κατά σειρά άλμπουμ τους, Oddfellows.
Ως μουσικός, έχει κάνει αμέτρητες συνεργασίες, από το Τζον Ζορν των Massive Attack έως τη Νόρα Τζόουνς. Το 1999, ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρία Ipecac Recordings με το μάνατζερ Γκρεγκ Γουέρκμαν. Η Ipecac έχει κυκλοφορήσει τις περισσότερες δουλειές του, όπως και των The Melvins, Isis, Josh Homme, κ.ά. Το 2010 κυκλοφόρησε το Mike Patton Mondo Cane. Ο Πάττον επιμελήθηκε μια συλλογή από Ιταλικά κλασικά κομμάτια και ηχογράφησε το άλμπουμ με πλήρη ορχήστρα, ενώ τραγούδησε στα Ιταλικά.
Πέρα από τη μουσική, ο Πάττον πρωταγωνίστησε στο Firecracker, του Στιβ Μπάλντερσον, δάνεισε τη φωνή του στα video games The Darkness, Bionic Commando, Portal, και Left 4 Dead 2, όπως και στα πλάσματα του μπλοκμπάστερ Ζωντανός Θρύλος (I Am Legend).
Έχει συνθέσει τη μουσική για τη μικρού μήκους ταινία A Perfect Place, ενώ αργότερα για τη μεγάλου μήκους ταινία Εκτός Ορίων 2 (Crank: High Voltage). Ακολούθησε το σάουντρακ για την ταινία Η Μοναξιά των Μονών Αριθμών (The Solitude of Prime Numbers). 

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Τα μυθικά πλάσματα του Νότου του Μπεν Ζάιτλιν




ΤΑ ΜΥΘΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ
του Μπεν Ζάιτλιν

Κουβένζανε Γουάλις -   Ντουάιτ Χένρι





4 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ:
ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ
Α’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ
ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ



«Τα νερά θα ανέβουν, τα άγρια ζώα θα εγερθούν από τους τάφους, κι ό,τι βρίσκεται νότια της αποβάθρας θα βυθιστεί, σε αυτή την ιστορία της εξάχρονης Χάσπαπι, που ζει με το μπαμπά της στην άκρη του κόσμου.»



Σε μία ξεχασμένη αλλά δυναμική κοινότητα, αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, ζει η εξάχρονη Χάσπαπι στο όριο της ορφάνιας. Η μητέρα της έχει φύγει από καιρό, ο πατέρας της είναι ένας άγριος σε διαρκές ξεφάντωμα, κι εκείνη έχει αφεθεί στην τύχη της σε ένα απομονωμένο περιβάλλον γεμάτο ημιάγρια ζώα.
Αντιλαμβάνεται το φυσικό κόσμο σαν ένα εύθραυστο ιστό πραγμάτων, και το σύμπαν ολόκληρο εξαρτάται από αυτά τα πράγματα να δένουν αρμονικά και σωστά μαζί. Όταν μια καταιγίδα σηκώνει τα νερά, ο μπαμπάς της αρρωσταίνει, και άγρια ζώα ξυπνούν από τους παγωμένους τάφους τους, η Χάσπαπι βρίσκει τη φυσική τάξη όλων των αγαπημένων πραγμάτων γύρω της να καταρρέει.  Απεγνωσμένη να αποκαταστήσει τη δομή του κόσμου της, για να σώσει το σπίτι της και τον πατέρα της , αυτός ο μικροσκοπικός ήρωας πρέπει να μάθει πως να επιβιώσει από μια ασταμάτητη καταστροφή επικών διαστάσεων.


Δήλωση σκηνοθέτη: 

Θέλω να γεμίσω τη ζωή μου και τις ταινίες μου με άγριους, γενναίους και καλόκαρδους ανθρώπους. Οποιοδήποτε το μέγεθος του χάους και της καταστροφή ς που μπορεί να σημαίνει αυτό δεν έχει καμία σημασία, γιατί το περνάς με ανθρώπους που αγαπάς, και στο τέλος οι ταινίες θα είναι άγριες, γενναίες και καλόκαρδες. Αυτή η ιδέα ακολουθεί κάθε κομμάτι της διαδικασίας για να ολοκληρωθούν τα «Μυθικά Πλάσματα του Νότου». Η προσέγγιση μου όταν δημιουργώ μια ταινία είναι να κατασκευάσω μια ενέργεια, ένα συναίσθημα, κι έναν τρόπο ζωής τον οποίο οι άνθρωποι που δουλεύουμε μαζί μπορούν να συμμεριστούν. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας πραγματικότητας στην οποία κατοικούν οι καλύτεροι άνθρωποι που γνωρίζω.
Όπως όταν κάναμε το κάστινγκ, που διαλέξαμε τον Ντουάιτ Χένρι, από το φούρνο στην άλλη πλευρά του δρόμου, και την Κουβένζανε Γουάλις από ένα δημοτικό σχολείο στην Ονδούρα να αναλάβουν τους ήρωες μας, Γουίνκ και Χάσπαπι. Κανένας από τους δύο δεν είχε προηγούμενη εμπειρία στην υποκριτική, αλλά όταν κοιτάς στα μάτια τους βλέπεις ατρόμητους πολεμιστές και ξέρεις ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα.
Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γράψεις το σενάριο από την αρχή, δεν έχει καμία σημασία, γιατί τα στοιχεία αυτά είναι επιφανειακά σε αντίθεση με την επιθυμία μας να πετύχουμε ακριβώς το δυνατό πνεύμα που χρειαζόταν η ταινία.  Η αρχή αυτή διακατείχε κάθε μας απόφαση. Θα έχουμε εσωτερικά σκηνικα; Θα πάμε στη θάλασσα; Θα ντύσουμε ένα μέρος ώστε να μοιάζει με την άκρη του κόσμου ή θα πάμε στην άκρη του κόσμου; Θα ντύσουμε μια 11χρονη ώστε να μοιάζει με εξάχρονη ή θα έχουμε μια εξάχρονη;
Με κυρίευσε η Νότια Λουιζιάνα γιατί αυτή η νοοτροπία βρίσκεται παντού. Ήρθα για επίσκεψη δύο μηνών πριν έξι χρόνια και δεν πάω πουθενά. Είναι το σπίτι των πιο ανυποχώρητων ανθρώπων σε όλη την Αμερική- ένα είδος προς εξαφάνιση.
Αυτή η αγριότητα με έκανε να στραφώ σ’ αυτή την ιστορία. Με τους ανεμοστρόβιλους, τις πετρελαιοκηλίδες, τη γη να αποδεκατίζεται κάτω από τα πόδια μας, σου δίνει την αίσθηση ότι κάποια μέρα θα εξαφανιστεί από το χάρτη σίγουρα. Ήθελα να κάνω μια ταινία για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια καταδίκη. Χωρίς να κριτικάρουμε την πολιτική ή να δίνουμε περιβαλλοντικές ευθύνες, ή να δημιουργήσουμε επίγνωση στον κόσμο ή οτιδήποτε από όλα αυτά. Η πραγματική ερώτηση για μένα είναι πως βρίσκεις τη δύναμη να στέκεσαι και να παρακολουθείς το μέρος που σε έφτιαξε να πεθαίνει, διατηρώντας ταυτόχρονα την ελπίδα και το εορταστικό πνεύμα που το καθορίζει; Βρήκα τις απαντήσεις στους ανθρώπους της ταινίας, και μια υπέροχη αποτύπωση στην ιστορία της αγαπημένης μου φίλης Lucy Alibar «Juicy and Delicious», μια αποκαλυπτική κωμωδία για ένα μικρό αγόρι που χάνει τον πατέρα του στην άκρη του κόσμου.
Από τους δυο μας, και με το πνεύμα της Κουβένζανε Γουάλις γεννήθηκε η Χασπάπι. Είναι ένα μικρό μυθικό πλάσμα, που για να επιβιώσει πρέπει να βρει τη δύναμη της Νότιας Λουιζιάνα στην ηλικία των έξι. Είναι ο άνθρωπος που θα ήθελα να είμαι.


Η επιλογή των ηθοποιών:
                         
Το κοινό θα συνδεόταν άμεσα με τον κόσμο των Μυθικών Πλασμάτων μέσα από την οπτική της μικρούλας Χασπάπι. Η επιτυχία της ταινίας βασιζόταν πλήρως στο να βρεθεί κάποια που να μπορεί να αντεπεξέλθει σ’ αυτό το δύσκολο έργο. Και αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που θεωρήθηκε αδύνατο να γίνει αρχικά: ποιο παιδί θα μπορούσε να κουβαλήσει στους μικροσκοπικούς ώμους του τόσο μεγάλο βάρος;
Η έρευνα ξεκίνησε το 2009 στη Νέα Ορλεάνη, όπου η Court 13 είχε ξεκινήσει ένα εξωσχολικό πρόγραμμα μαθημάτων υποκριτικής και σκηνοθεσίας για παιδιά. Οι συνεντεύξεις γινόντουσαν πιο πολύ σαν παιχνίδι, παρά σαν οντισιόν. Μετά από 4 αποτυχημένους μήνες, η αναζήτηση εξαπλώθηκε και η ομάδα της Court 13 μοίραζε φυλλάδια για οντισιόν σε σχολεία, εκκλησίες και βιβλιοθήκες.
Οι τέσσερις μήνες γίνανε ένα χρόνος, και σε κάποιες περιοχές η αναζήτηση έγινε πόρτα-πόρτα ακόμα! Έχοντας δει περίπου τετρακόσια παιδιά, η αναζήτηση σταμάτησε όταν βρέθηκε η μικρή Χασπάπι στη Χούμα της Λουιζιάνα, και δεν ήταν μέσα στα ηλικιακά όρια- ήταν μόλις πέντε χρονών! Φανερά προικισμένη με ανεξέλεγκτη φαντασία, η Κουβένζανε Γουάλις είναι μια μικρή δύναμη της φύσης με απαράμιλλη συγκέντρωση και συναισθηματική νοημοσύνη.  Είναι χείμαρρος του χιούμορ και φυσικού χαρίσματος που σε γοητεύει όποιος και να είσαι.
Επόμενη αποστολή ήταν να βρεθεί ο μπαμπάς της Χάσπαπι, ο Γουίνκ.  Οι οντισιόν γίνανε επικεντρωμένες σε ανθρώπους της Νέα Ορλεάνης, παρακινούμενους από ένα φυλλάδιο ή μια ανακοίνωση στο ραδιόφωνο, παρά σε επαγγελματίες ηθοποιούς.
Καθώς μελέταγε τις κασέτες που του έφερνε η ομάδα, ο Ζάιτλιν επέστρεφε συνεχώς στον ίδιο άνθρωπο με ένα ιδιαίτερο χαμόγελο.  Ο Ντουάιτ Χένρι, ήταν γνώριμη φυσιογνωμία, ήταν ο φούρναρης απέναντι από το σχολείο που γινόντουσαν οι οντισιόν. Η κασέτα του περιείχε απλές ιστορίες για τη Νέα Ορλεάνη πριν χτυπήσει ο Κατρίνα, και για την απόφαση του να γίνει φούρναρης.  Έξι μήνες αργότερα, η ομάδα έβρισκε αδύνατο να τον βρει στο τηλέφωνο. Τότε συνειδητοποίησαν ότι του τηλεφωνούσαν απογεύματα ενώ εκείνος δούλευε από τα χαράματα μέχρι το μεσημέρι, και τα απογεύματα κοιμόταν. Όταν τελικά παρουσιάστηκε,  έδειξε μια απίστευτη συναισθηματική ευαισθησία και ισχυρή παρουσία στην οθόνη. Ο Ζάιτλιν και η ομάδα του αρχικά πίστευαν ότι για το ρόλο ίσως να έπρεπε να χρησιμοποιήσουν έναν επαγγελματία, αλλά καθώς ποτέ δεν επιλέξανε την ευκολη όδο, έτσι και τώρα επιλέξανε τον Χένρι. Σύντομα δικαιωθήκαν, καθώς δε μπορούσαν να φανταστούν πλέον τον Γουίνκ αλλιώς. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί που εμφανίζονται είναι απλά ντόπιοι της Νέα Ορλεάνης, άνθρωποι που ζούσαν ήδη στο Μπάθταμπ




Βιογραφικά συντελεστών: 

Κουβένζανε Γουάλις / Χάσπαπι

Η Κουβένζανε Γουάλις γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου του 2003 στη Χούμα της Λουιζιάνα. Πηγαίνει στην τρίτη τάξη του δημοτικού. Στον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει, τραγουδάει, χορεύει, και παίζει με το iPod και το Nintendo DS της. Οι αγαπημένοι της ηθοποιοί και τραγουδιστές είναι οι China McClain, Selena Gomez, και Miley Cyrus, και από αθλήματα το μπάσκετ και ο χορός.

Ντουάιτ Χένρι / Γουίνκ

Ο Ντουάιτ Χένρι έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Νέα Ορλεάνη. Έχει πέντε παιδιά και τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ιδιοκτήτης του Buttermilk Drop Bakery & Cafe, στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα. Του αρέσει να μαγειρεύει και ο αθλητισμός. Πλέον και η υποκριτική.

Μπεν Ζάιτλιν / Σκηνοθεσία/ Σενάριο/Μουσική

Ο Μπεν Ζάιτλιν είναι σκηνοθέτης, συνθέτης, animator, και ιδρυτικό μέλος της Court 13. Ανάμεσα στις βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες του είναι οι EGG, ORIGINS OF ELECTRICITY, I GET WET, και GLORY AT SEA. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, «Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου» κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Σάντανς και επιλέχθηκε για το τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φέστιβαλ Καννών, απ’ όπου και αποχώρηςε με τη Χρυσή Κάμερα. Είναι υποψήφια για 4 Όσκαρ, αυτά της Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Α’ Γυναικείου ρόλου για τη Κουβένζανε Γουάλις, που είναι και η νεότερη υποψήφια σ’ αυτή την κατηγορία στην ιστορία των Όσκαρ. Ο Ζάιτλιν ζει στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα.

Λούσι Άλιμπαρ/ Σενάριο

Η Λούσι Άλιμπαρ είναι μια θεατρική συγγραφέας και μυθολόγος από τη Φλόριντα. Ανάμεσα στα έργα της είναι τα : Juicy and Delicious, A Friend of Dorothy, Lightning/Picnic, Mommy Says I’m Pretty on the Insides, και Christmas and Jubilee Behold the Meteor Shower.
Τα έργα της έχουν ανέβει σε διάφορες και πολλές σκηνές όπως τα Sundance Institute, Joe’s Pub, Williamstown Theatre Festival, HERE Arts Center, Ensemble Studio Theatre, Dixon Place, New Georges, Edinburgh Fringe, Avignon Festival, και στο Cherry Lane Theatre. Η Λούσι είναι μέλος του EST/Youngblood, τη συγγραφική ομάδα του Jose Rivera και ιδρυτικό μέλος του New Georges Writer/Director Lab.

Μπεν Ρίτσαρντσον/ Διεύθυνση φωτογραφίας

Ο Μπεν Ρίτσαρντσον είναι ένας πολυβραβευμένος εικονολήπτης, που ζει στη Νέα Υόρκη. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Animation στο Slamdance το 2010 για το SEED, ενώ ήταν και διευθυντής φωτογραφίας για το THE HUNTER AND THE SWAN DISCUSS THEIR MEETING, που συμμετείχε στο επίσημο φεστιβάλ του Σάντανς το 2011. Βρετανός στην καταγωγή, έζησε πέντε χρόνια στην Πράγα, όπου γνώρισε το Μπεν Ζάιτλιν με τον οποίο συνεργάστηκε στο πολυβραβευμένο επίσης GLORY AT SEA. Συνέχισαν με Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου, για το οποίο ο Ρίτσαρντσον τιμήθηκε με Βραβείο Φωτογραφίας από το Φεστιβάλ του Σάντανς.

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

Το αγόρι στο τελευταίο θρανίο


του Φρανσουά Οζόν
Φαμπρίς Λουσινί, Κρίστιν Σκοτ Τόμας, Εμανουέλ Σενιέ, Ντενί Μινοσέ, Ερντ Ούμχαουερ

Βραβείο FIPRESCI Φεστιβάλ Τορόντο
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας & Σεναρίου Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν


Ένα 16χρονο αγόρι προσπαθεί να τρυπώσει στο σπίτι ενός συμμαθητή του, για να εμπνευστεί να γράψει για την εργασία του στο σχολείο. Εντυπωσιασμένος από το ιδιότροπο αλλά χαρισματικό αγόρι, ο δάσκαλος του επαναπροσδιορίζει τη διάθεση του για διδασκαλία, αλλά η εισβολή προκαλεί μια σειρά από ανεξέλεγκτα γεγονότα.
Το Αγόρι στο Τελευταίο Θρανίο είναι εμπνευσμένο από το ισπανικό θεατρικό "The Boy in the Last Row" του Χουάν Μαγιόργκα.




ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ : 

Τίτλοι έναρξης και η σταθερή κάμερα παρακολουθεί από μακριά την συνάθροιση των μαθητών στο προαύλιο του σχολείου, λίγο πριν εκείνοι εισέλθουν στην αίθουσα για μάθημα. Με μεγάλα γράμματα στον θεόρατο τοίχο του κτιρίου η μαρκίζα αποτίνει φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο καλλιτέχνη: Λύκειο Γκιστάβ Φλομπέρ. Ουσιαστικά αυτή η πινακίδα που αναφέρεται στον κορυφαίο Γάλλο συγγραφέα, που τα κείμενα του γεφύρωσαν τον ρομαντισμό με τον ρεαλισμό, ορίζει αποξαρχής και την πορεία που θα ακολουθήσει η ταινία που έπεται. Ένα παραμύθι? Μια φαντασίωση? Μια πραγματική ανάμνηση? Ή μια κοροϊδία? Όποιον από όλους αυτούς τους πιθανούς χαρακτηρισμούς επιλέξει στο φινάλε του Dans La Maison ο θεατής - έχοντας δυνατότητα να δικαιολογήσει απόλυτα την όποια άποψη του δια μέσου του σεναρίου - για ένα πράγμα θα είναι βέβαιος. Πως τέτοια περίτεχνη κινηματογραφική αφήγηση, μόνον ένας ικανότατος οτέρ θα ήταν άξιος να του σερβίρει...


Έναρξη της καινούργια σχολικής χρονιάς και ο Κύριος Ζερμέν, καθηγητής φιλολογίας στο λύκειο των προαστίων, νιώθει την βαριεστημάρα της επανάληψης να τον κυριεύει, καλούμενος να διδάξει μαθητές με περιορισμένα ενδιαφέροντα και ακόμη πιο περιορισμένο λεξιλόγιο και εκφράσεις. Ώσπου, προς μεγάλη του έκπληξη, διορθώνοντας τις παντελώς αδιάφορες εκθέσεις των σπουδαστών, θα βρεθεί μπροστά σε ένα γραπτό με υψηλές συγγραφικές ικανότητες και ανάπτυξη στον λόγο, υπογεγραμμένο από τον 16χρονο Κλοντ, έναν από τους λιγότερο επιφανείς μαθητές του, που περιγράφει με πλήρη λεπτομέρεια, αλλά κριτική άποψη, την επίσκεψη στο μεσοαστικό σπίτι του καλύτερου του φίλου.

Το ζήτημα είναι πως την στιγμή της κορύφωσης στο κείμενο του, ο χαρισματικός έφηβος γραφιάς, πετάει την μαγική λεξούλα "Συνεχίζεται", ένα στοιχείο που αυτομάτως θα εξάψει την περιέργεια του δασκάλου για το ποια ακριβώς μπορεί να είναι η συνέχεια του μυθιστορήματος του στην επόμενη έκθεση - κεφάλαιο. Δίχως να καταφέρνει ο εκπαιδευτικός να διακρίνει, αν όλα όσα διαβάζει στην κόλλα, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή είναι προϊόν της φαντασίας του πιτσιρίκου, θα δείξει (αν και ποτέ δεν θα το παραδεχτεί) γοητευμένος με την μέθοδο στοιχειοθέτησης των φράσεων του, παίρνοντας τον υπό την εποπτεία του, φυσικά έχοντας ένα και μοναδικό κέρδος. Σύντομα να πάρει στα χέρια του το νέο αγωνιώδες chapter της ιστορίας, που όπως πάντα θα τον αφήνει με τον τελικό άγχος του A Suivre.


Το κακό για εκείνον, τον δίχως πάθος για το λειτούργημα του, χωρίς κανένα ερωτικό ενδιαφέρον και αποτυχημένο σε κάθε προσπάθεια ανέλιξης πάνω στο στοιχείο του διανοούμενο, είναι πως έχει την εντύπωση πως μέσα από τις συμβουλές που δίνει στον επίδοξο Φλομπέρ, κατευθύνει και την πορεία της ίντριγκας. Χωρίς να αντιλαμβάνεται πως ο μικρός, έχει πάρει χαμπάρι την ηδονοβλεπτική διάθεση να εισέλθει κι εκείνος μέσα στο σπίτι της τριμελούς φαμίλιας, προκειμένου να παρακολουθήσει ως αόρατος επισκέπτης τις κινήσεις τους και ολοένα ανεβάζει τους πιπεράτους τόνους της (ντεμέκ για αληθινής?) νουβέλας. Συναρπαστικό και συνάμα παιχνιδιάρικο είναι το στήσιμο της κάμερας του ζωηρού παιδιού του φραντσέζικου σινεμά, Francois Ozon, που με ευρηματικό τρόπο, μιξάρει τον δεδομένο ρεαλισμό με τα όμορφα γραμμένα (σε διάφορους τόνους, γλαφυρούς, ερωτικούς, κοινωνικούς, μέχρι και ακραίου θρίλερ) λόγια, εξελίσσοντας συνάμα τους μπουρζουά χαρακτήρες που επεξεργάζεται.


 Έχοντας πάντοτε στο επίκεντρο τον διαταραγμένο Μεσιέ Ζερμέν, που την έως και αντιπαθητική, όσο ο χρόνος κυλά, φιγούρα του, ερμηνεύει ο εξαιρετικός και πάλι Fabrice Luchini, ηθοποιός που μέσα από την τεράστια θεατρική του καριέρα, ξέρει πολύ καλά πως να μοιράζει τις αστείες και τις σοβαρές του εκφράσεις. Πέραν του αξιοπρεπή μικρού Ernst Umhauer, που κρατά τον ρόλο του ανερχόμενου σκανδαλοθήρα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συνύπαρξη μετά από 20 ολόκληρα χρόνια (ποτέ όμως στο ίδιο καρέ) του ηδονικού ντουέτου του Polanskiκού Bitter Moon, δηλαδή της σαν το παλιό καλό κρασί Thomas και της εμφανώς σπασμένης Seigner, με την πρώτη να δίνει μια επιπλέον χιουμοριστική και σαρκαστική νότα στο στόρι. Ένα σενάριο που αισθάνομαι - για να μην πω είμαι πεπεισμένος - πως ο Woody Allen ήδη ζηλεύει που δεν το επέλεξε (από το βιβλίο του Ισπανού Juan Mayorga) να το διασκευάσει προς ίδιον όφελος.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΡΒΟΠΟΥΛΟΣ www.lessthanzervo.blogspot.gr