Μεταμεσονύκτιες Προβολες Δεν είναι μόδα ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΨΗ!

Η νέα εποχή είναι …Μεταμεσονύκτια
κι ανήκει στους πολυ… ανήσυχους της πόλης...
TAXIDERMIA

CONTROL

1000 ΜΙΛΙΑ ΕΡΩΤΑ


ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
ΙΝΤΕΑΛ
στην ΑΘΉΝΑ

Και πολύ σύντομα
και στη
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

GET READY!

Αγαπητοί φίλοι,

Η Seven Films με χαρά σας ενημερώνει, ότι η ταινία μας Control του Αντον Κόρμπιν ,κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας της, σε 5 αίθουσες της Αθήνας και 1 της Θεσσαλονίκης, έκοψε 7.950 εισιτήρια και συνεχίζει για 2η εβδομάδα στις παρακάτω αίθουσες:

ΑΘΗΝΑ:
TITANIA cinemax Θεμιστοκλέους 5 Αθήνα τηλ: 210 3841689
ΠΛΑΖΑ 1 Λεωφ.Κηφισίας 118, Ερυθρός τηλ: 210 6921667
ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ PRINCE FILMCENTER Λεωφ.Συγγρού 106, Φίξ(στάση Μετρό Συγγρού-Φιξ) τηλ: 210 9215305
ΙΛΙΟΝ Τροίας 34 & Πατησίων ( στάση Αγγελοπούλου) τηλ: 210 8810602
STER CENTURY CINEMAS ( Λεωφ.Αχαρνων 373-375, Αγ.Ελευθέριος, τηλ: 210 2371000
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ Μαργαρίτη 2 & Φιλικής Εταιρίας 24, Θεσσαλονίκη τηλ: 2310 261727

Σας υπενθυμίζουμε επίσης την σειρά των Μεταμεσονύκτιων Προβολών που ξεκινάμε από αυτό το Τριήμερο :

control

Best film of the week και μέσα στις είκοσι καλύτερες στιγμές του χειμώνα, το ασπρόμαυρο, βρετανικό «Control» του άγνωστου αλλά ταλαντούχου και διεισδυτικού Άντον Κόρμπιν. Μαζί με το περιφρονημένο από τους Έλληνες θεατές «Last Days» του Γκας Βαν Σαντ, ό,τι καλύτερο έχω συναντήσει για την πεμπτουσία της σύγχρονης, ροκ μουσικής. Βy far!

Το σεναριακό φόντο βασίζεται στο αυτοβιογραφικό «Τouching from a distance», δηλαδή «Αγγίζοντας από απόσταση», γραμμένο από την Ντέμπορα, σύζυγο του Ίαν Κέρτις, της σπαρακτικής και αυτοκτονικής φωνής των Joy Division του Μάντσεστερ και του 1979 αλλά και του 1980. Επομένως η ταινία φαίνεται αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι εξαρτημένη από την ακρίβεια της διαδρομής αυτής της μπάντας.

Αυτή και η μέγιστη αρετή, η υπέρβαση, το εφαλτήριο που εκτινάσσει το «Control» πέρα από τα στενά όρια της βιογραφίας. Δηλαδή. Άραγε αυτοκτόνησε ο Ίαν Κέρτις βάζοντας μια θηλιά στον κατάλευκο και μαλακό λαιμό του; Έτσι λέει ο σκηνοθέτης, haze, δηλαδή «ομιχλώδεις» οι συνθήκες της αυτοκτονίας ισχυρίζεται το εγκυρότατο «Rock- Rough guide». Επομένως ο Κόρμπιν αυθαιρετεί και καλά κάνει προκειμένου να υπηρετήσει την ουσία, η οποία πηγάζει και διαπλέκεται ομοιόμορφα με το συμπαγές, αισθητικό του στυλ. Πάμε παρακάτω.

Ήταν ή δεν ήταν φασιστική η ιδεολογία των Joy Division; Γιατί η ονομασία του συγκροτήματος είναι δάνειο από ένα ναζιστικό ορισμό. Έτσι οι κανίβαλοι ονόμαζαν τις γυναίκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που τις χρησιμοποιούσαν σαν δοχεία σεξουαλικών αναγκών. Πουτάνες εκείνες για τους ναζί, πουτάνες και τα μέλη του συγκροτήματος για την αγορά της μουσικής. Γι΄ αυτό ο Κόρμπιν προσπερνάει το περιστατικό με τον Ίαν Κέρτις να ουρλιάζει σε μια συναυλία στην Βαρσοβία «you all forgot Rudolf Ηess»!

Όνειδος και άθλια λογοκρισία;

Λάθος.

Είπαμε.

Είναι και δεν είναι βιογραφία.

Που πάει να πει κάτι που ελάχιστοι τόλμησαν να το αρθρώσουν με τέτοια ευθύτατα και παρρησία. Το ύστερο ροκ ουδεμία σχέση με sex, drugs και φασαρία. Προσέξτε την κολοσσιαία διαφορά. Οι Joy Division- λέει πλαγίως ο Κόρμπιν- είναι σημαντικοί, γιατί προαναγγέλλουν την μεταμοντέρνα εκδοχή της σύγχρονης μουσικής. Ποια είναι αυτή; Εντελώς γυμνή, ολότελα κενή. Η άλλη όψη των sex pistols. Το περιγράφει με απόσταση διακριτική μέσα σε μια ατμόσφαιρα πλήξης, αφασίας και σχεδόν αδιαφορίας. Ο Κέρτις να δουλεύει σαν να κοπανάει μύγες σε ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας. Να πηγαινοέρχεται μεταξύ παμπ και μονοτονίας. Οι συναυλίες στραγγαλισμένες από υστερικά ουρλιαχτά. Η ζωή του εντελώς επίπεδη, μονόχορδη, ευθύγραμμη, μηχανική. Περίπου σαν εκείνη του Καρυωτάκη. Γι΄ αυτό οι κρίσεις επιληψίας. Γι΄ αυτό και ο διχασμός του ανάμεσα στην γυναίκα του την Ντέμπορα και την Βελγίδα ερωμένη Ανίκ Ονορέ, η οποία μπορεί να ήταν μια οπτασία σκηνοθετημένη από την άρρωστη και υστερική φαντασία της εγκαταλειμμένης συζύγου. Γι΄ αυτό και η κόντρα ανάμεσα στο μουντό, βιομηχανικό Μάντσεστερ και τον προκλητικό Ίαν Κέρτις.

Από τα σπλάγχνα αυτού του απόλυτου κενού προέκυψε η αναρχία. Η κανονικότητα μιας βρετανικής, πληκτικής και άδειας επαρχίας, ήταν ο διαρρήκτης που άνοιξε μια αόρατη πληγή στον Ίαν Κέρτις. Δηλαδή οι Joy Division, λέει ο Κόρμπιν, ήταν η άρνηση και ταυτόχρονα η κατάφαση του Μάντσεστερ. Η προέκτασή του και η ανατροπή του. Επομένως η σύντομη διαδρομή του Κέρτις και η αυτοκτονική του κατάληξη δεν ταιριάζουν με τις ακραίες καταστάσεις ενός Τζίμι Χέντριξ και ενός Τζιμ Μόρισον.

Ο Ίαν Κέρτις ήταν η αναίρεση όλων αυτών.

Η αυτοκτονία του είναι το αδιέξοδό του.

Ο ερωτικός διχασμός του η ανασφάλειά του.

Ένας γελοίος θάνατος ενός σπουδαίου καλλιτέχνη.

Πλήθος τα προσόντα του «Control». Συμπαγές, ομοιογενές, χαμηλόφωνο, υπόγειο, διαυγές, παγωμένο, αποστασιοποιημένο και ταυτόχρονα ταυτισμένο με το «γεγονός».

Με έναν πρωταγωνιστή- τον Σαμ Ρίλεϊ - που θα σε στοιχειώσει από την αρχή.

Και λιτός και ταραγμένος.

Και χυμώδης και στεγνός.

Και φοβισμένος και επιθετικός.

Και μεγάλος και μικρός.

Η καλύτερη ταυτοπροσωπία με σάρκα, αίμα και ουσία.

Μακράν ανώτερη από τον Γιοακίν Φίνιξ του Τζόνι Κας και τον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν του Τρούμαν Καπότε.

Αν ήταν στο χέρι μου θα του έδινα το Όσκαρ!

Με δυο λόγια: Βy the way οι Joy Division, δηλαδή Μπέρναρντ Αλμπρεχτ, Πίτερ Χουκ, Ίαν Κέρτις, Στίβεν Μόρις κάτω από την εταιρεία Factory με τρία άλμπουμ «Unknown pleasures» 1979, «Closer» 1980 και το Live «Still» του 1981. Μετά την αυτοκτονία του Ίαν Κέρτις μετεξελίχθηκαν σε Νew Οrder. Έτσι για την Ιστορία.

Δημητρης Δανίκας

Τα Νεα

18.10.07

Oι Κλέφτες...Ερχονται στον χώρο σας Και απο 6 Δεκεμβρη στους κινηματογραφους...

Η Ναταλια Αβελον στην Αθήνα!!!

Ο Γιάννης Δρέπας Head of Acquisitions της Seven Films ,

μαζι με την Στέλλα Κεχαγιά Acquisitions coordinator της Seven Films ,

η Natalia Avelon σταρ της βραδυας ,

ο Βασίλης Κατσάνος Pr της Seven Group Αθήνας,

η Μάρα Τσέκου

και η Agnes

στη πρεμιέρα του Das Wilde Leben

στο Δαναος 1 ,

στα πλαίσια της προβολης της στις ΝύχτεςΠρεμιερας.

O Γιάννης Δρέπας ,

ο Γιάννης Πατέλιας Graphic Designer της Seven Films

και η Natalia Avelon

μετα την πρεμιέρα του Das Wilde Leben

στις 13ες Νυχτες Πρεμιέρας

Απο 27 Σεπτεμβρίου σε πληρως αποκατεστημένη κόπια, στο ΙΝΤΕΑΛ Πανεπιστημίου 46 ωρες προβολης 18.30μμ 22.00μμ

Σκηνοθεσία : Λουκίνο Βισκόντι
Σενάριο : Τομάσι Ντι Αλμπεντούσα & Σούζο Τσέκι Ντ’Αμίκο
Μουσική : Νίνο Ρότα
Κοστούμια : Πιέρο Τόζι
Πρωταγωνιστούν:
Μπάρτ Λάνκαστερ,
Αλαίν Ντελόν,
Κλαούντια Καρντινάλε,
Ρίνα Μορέλι,
Πάολο Στόππα, Πιέρ Κλεμεντί, Τέρενς Χίλλ, Ρομόλο Βάλι
Χώρα: Γαλλία- Ιταλία
Έτος : 1963
Διάρκεια: 187’

Περίληψη:
«Εμείς είμαστε οι λεοπαρδάλεις και λιοντάρια αυτού του κόσμου κι αυτοί που θα μας αντικαταστήσουν θα είναι τα τσακάλια και τα πρόβατα και μετά όσοι επιβιώσουμε, λεοπαρδάλεις, λιοντάρια, τσακάλια και πρόβατα θα συνεχίσουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας σαν το αλάτι της γης….»

Ένας Ιταλός πρίγκιπας του 19ου αιώνα, πλησιάζει στο τέλος της ζωής του και ταυτόχρονα στο τέλος της παντοδυναμίας του. Βιώνει τις αλλαγές των καιρών και τη μετάβαση σε μια εποχή όπου οι τίτλοι ευγενείας, μάλλον δεν καθορίζουν τη τύχη των υπόλοιπων κοινών θνητών. Ο ίδιος κανονίζει ένα γάμο μεταξύ του αγαπημένου του νεαρού ανιψιού, με την κόρη ενός πλούσιου εμπόρου. Ο νεαρός, θα βρει την ευκαιρία για να μεταμορφωθεί από ένα ιδεαλιστή μαχητή, σε επαναστάτη και σύμβολο μιας νέας τάξης πραγμάτων. Ένα εκλεκτικό σχόλιο για το τέλος μιας τάξης και το ξεκίνημα μιας άλλης εποχής, με αριστοτεχνικό περιτύλιγμα ένα θυελλώδες ρομάντζο.






Trivia:
Η αριστουργηματική ταινία του Λουκίνο Βισκόντι αγέραστη κι αξεπέραστη, που έκανε τον Μπέργκμαν να παραδεχτεί : «είναι η μόνη ταινία που ζήλεψα πραγματικά». Αρχικά ο Βισκόντι ήθελε τον Λώρενς Ολίβιε για πρωταγωνιστή, αλλά ο παραγωγός επέβαλε την άποψή του, μια και έψαχνε μια πιο εμπορική λύση. Για τον ρόλο του ανιψιού, αρχικά ο Βισκόντι είχε επιλέξει τον Γουώρεν Μπήτυ, ο οποίος πήγε μέχρι την Ιταλία, για να φύγει έντρομος από την τελειομανία του Βισκόντι. Τελικά η ταινία πέρασε στην Ιστορία σαν ένα δυναμικό σχόλιο για την πάλη των τάξεων, την πολιτική και τον πόλεμο, σκηνοθετημένο με μεγάλη μαεστρία από έναν αριστοκράτη μαρξιστή δημιουργό.


Βραβεία:
Χρυσός Φοίνικας Φεστιβάλ Καννών 1963
Βραβείο Ντονατέλλο 1963 Καλύτερης Ταινίας
Υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, 1964
Υποψηφία για Όσκαρ Καλύτερων Κουστουμιών, Πιέρο Τόσι, σχεδιαστής, 1964
Υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού, Αλαίν Ντελόν, 1964
Βραβείο Ένωσης Ιταλών Κριτικών
Για : Διεύθυνση Φωτογραφίας στον Γκιουζέπε Ροτούρνο
Σχεδιασμού Κουστουμιών στον Πιέρο Τόσι
Καλύτερης Παραγωγής στον Γκοφρέντο Λαμπάρντο

Απο Πεμπτη 27 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους:

Τα Μήλα του Αδάμ

(Αγγλικός τίτλος: Adam’s Apples)
(Δανέζικος τίτλος :Adams Aebler)

Το καλό και το κακό δεν είναι πάντα ευδιάκριτα

Στοιχεία:
Χώρα: Δανία, Γερμανία
Έτος: 2005
Διάρκεια: 94
Είδος: Μαύρη Κωμωδία, Κοινωνική
Σκηνοθέτης: Άντερς Τόμας Γιένσεν
Σεναριογράφος: Άντερς Τόμας Γιένσεν
Ηθοποιοί: Ούλριχ Τόμσεν, Μαντς Μίκελσεν, Νίκολας Μπρο, Πάπρικα Στιν, Άλι Καζίμ, Όλε Θέστρουπ, Νικολάι Λίε Καάς

Περίληψη:
Ένας νέο-ναζί συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε καταναγκαστική εργασία για την κοινότητα. Για να αναμορφωθεί στέλνεται σε μια απόμερη εκκλησία μέσα στους αγρούς, για να συναντήσει τον Ιβάν, έναν παράφορα πιστό ιερέα, ενοχλητικά και επίμονα… αισιόδοξο! Αμέσως θα έρθουν σε σύγκρουση οι δυο τελείως αντίθετοι χαρακτήρες, καθώς ο Άνταμ ειρωνικά θα απαντήσει στον Ιβάν πως αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει στη ζωή του είναι να ψήσει μια… μηλόπιτα! Και αυτό ακριβώς θα του αναθέσει ο Ιβάν! Όμως, καθώς μαζί τους θα συγκρούονται και οι δυνάμεις του Καλού και του Κακού, τα μήλα πάνω στα δέντρα θα κινδυνεύουν να σαπίσουν… Ποιος θα καταφέρει να επηρεάσει τον άλλο και να το νικήσει; Θα σωθούν τα μήλα, αλλά και οι ψυχές και των δύο τους;

Σχόλια:
Όταν σκέφτεται κανείς το σινεμά της Δανίας, συνειρμικά έρχονται στο μυαλό το Δόγμα, οι καλτ ταινίες του Λαρς Φον Τρίερ και οι δυνατές δραματικές ταινίες του Τόμας Βίντερμπεργκ ή της Σουζάν Μπίερ. Εδώ έρχεται μια ταινία που απ’ τη μια κρατάει την «παραξενιά» της χώρας της, ενώ απ’ την άλλη πάει ακόμα παραπέρα με το ιδιαίτερο μαύρο χιούμορ της, που σε κάνει να γελάς στις πιο απίθανες στιγμές! Στη σκηνοθεσία ο Άντερς Τόμας Τζένσεν, κορυφαίος σεναριογράφος της χώρας του και τελευταία και επιτυχημένος σκηνοθέτης, ενώ στους κεντρικούς ρόλους και μάλιστα στην καλύτερη φόρμα τους οι δύο γνωστότεροι Δανοί ηθοποιοί, Ούλριχ Τόμσεν και Μαντς Μίκελσεν. Χαλαρά βασισμένη στη ιστορία του Ιώβ από τη Βίβλο, ο οποίος τιμωρείται από το Θεό, παντρεύει τις θρησκευτικές αναφορές με το καλοπροαίρετο χιούμορ και μέσα από επιτυχημένες αλληγορίες και μεταφορές καταφέρνει όχι μόνο να εκπλήξει, αλλά και να διασκεδάσει ως πηγή αυθεντικά καλού χιούμορ!


Info:

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Άντερς Τόμας Γιένσεν, είναι ένας από τους κορυφαίους σεναριογράφους της Δανίας και έχει γράψει για ταινίες όπως τις Ουκ Επιθυμήσεις τη Γυναίκα του Πλησίον Σου και Ανοιχτές Καρδιές της Σουζάν Μπίερ, με την οποία συνεργάζεται αρκετά συχνά, Όνειρα Γλυκά, Ο Γουίλμπορ Δεν Θέλει τη Ζωή Του κ.α.

Η φιλμογραφία του Ούλριχ Τόμσεν περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ταινίες όπως: Credo: Η Αίρεση της Υποταγής, Οικογενειακή Γιορτή, Ουκ Επιθυμήσεις τη Γυναίκα του Πλησίον Σου, Τζέιμς Μποντ 007: Ο Κόσμος Δεν Είναι Αρκετός, Γλυκά Σκότωσε Με, Το Βασίλειο του Ουρανού κ.α.

Η φιλμογραφία του Μαντς Μίκελσεν περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ταινίες όπως: Ανοιχτές Καρδιές, Ο Γουίλμπορ Δεν Θέλει τη Ζωή Του, Torremolinos 73, Βασιλιάς Αρθούρος, Casino Royale κ.α.

Ο Ούλριχ Τόμσεν και ο Νικολάι Λίε Καάς έχουν συνεργαστεί μαζί και στο Ουκ Επιθυμήσεις τη Γυναίκα του Πλησίον Σου, όπου έπαιζαν τα αδέρφια, ενώ ο τελευταίος έχει συνεργαστεί επίσης ξανά με τον Μαντς Μίκελσεν στο Ανοιχτές Καρδιές. Ακόμα η φιλμογραφία του Καάς περιλαμβάνει και τα Ερωτική Αναπαράσταση και τους Ηλίθιους του Λαρς Φον Τρίερ.

Το μοναδικό τραγούδι που ακούγεται στην ταινία είναι το “How Deep is Your Love” των ξεχασμένων πια Take That!

Βραβεία:

Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Φαντασίας των Βρυξελλών:
Χρυσό Κοράκι Καλύτερης Ταινίας
Ασημένιο Μέγα Βραβείο Ευρωπαϊκού Φιλμ Φαντασίας
Πήγασος – Βραβείο Κοινού

Φεστιβάλ Robert:
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας
Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου
Βραβείο Καλύτερων Ειδικών Εφέ

Βραβείο Α’ Αντρικού Ρόλου για τον Ούλριχ Τόμσεν στο Φεστιβάλ Fantasporto.

Βραβείο Α’ Αντρικού Ρόλου για τον Ούλριχ Τόμσεν στο Φεστιβάλ Ταινιών Φαντασίας του Puchon.

Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ της Βαρσοβίας

Βραβείο Β΄ Αντρικού Ρόλου για τον Αλί Καζίμ στα Βραβεία Zulu.

Υποψηφιότητες:

Βραβεία Bodil :
Υποψηφιότητα για Καλύτερο Φιλμ
Υποψηφιότητα για Βραβείο Β΄ Αντρικού Ρόλου για τον Νίκολας Μπρο
Υποψηφιότητα για Βραβείο Β΄ Αντρικού Ρόλου για τον Αλί Καζίμ

Φεστιβάλ Robert:
Υποψηφιότητα για Βραβείο Ερμηνείας για τον Ούλριχ Τόμσεν
Υποψηφιότητα για Βραβείο Ερμηνείας για τον Μαντς Μίκελσεν
Υποψηφιότητα για Βραβείο Σκηνοθεσίας
Υποψηφιότητα για Καλύτερο Μακιγιάζ

Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου στα European Film Awards.

Υποψηφιότητα για Βραβείο Β΄ Αντρικού Ρόλου για τον Νίκολας Μπρο στα Βραβεία Zulu.

1000 μιλια Ερωτα

«Έτσι οφείλει να είναι το σινεμά…. Σίγουρα πολύ Καλή Διασκέδαση…»

skinmeister from Pietra Ligure, Italy @ IMDB (χρήστης, βαθμολογία : 10)

«Η καλύτερη Γερμανική ταινία που είδαμε ποτέ….»Sprite007 from Germany @ IMDB (χρήστης, βαθμολογία : 10)

«Ανάλαφρο, απερίσκεπτο, ανόητο αλλά πολύ όμορφο…»AvalonEntertainment from Germany@ IMDB (χρήστης, βαθμολογία : 8)

Ναταλί Άβελον,

Ματίας Σβεινγκχόφερ,

Μίλαν Πέσχελ,

Γκιόργκ Φρήντιχ,

Φρεντερικ Κέμπτερ,

Ντέηβιντ Σέλλερ, Βίκτωρ Νόρεν

Moυσική : Αλεξάντερ Χάκε

Σενάριο : Νταγμάρ Μπένκε & Ακίμ Μπορνχάκ,

βασισμένο στο βιβλίο της Ούσι Ομπερμάγιερ «Ακριβές Στιγμές».

Σκηνοθεσία : Ακίμ Μπορνχάκ

Η Ούσι, παρατά το σπίτι της σε ηλικία 16 χρονών, για να γίνει μοντέλο. Γνωρίζει τον Ράινερ και μετακομίζει στο Βερολίνο στη «Κομούνα 1», ένα αριστερίστικο κοινόβιο. Σύντομα θα το εγκαταλείψει μια και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τη πολιτική. Το κορίτσι που το έσκασε από το σπίτι, μεταμορφώνεται γρήγορα σε πρότυπο και «γίνεται» το αγαπημένο θέμα σε εξώφυλλα περιοδικών, όπως του Playboy, ενώ αστέρες όπως ο Μίκ Τζάγγερ και ο Κήθ Ρίτσαρντ είναι στα πόδια της.. Ακόμη και ο Ιταλός παραγωγός Κάρλο Πόντι, o οποίος έχει αναδείξει ηθοποιούς όπως η Κλαούντια Καρντινάλε και η Σοφία Λόρεν, της προτείνει δεκαετές συμβόλαιο, κι ένα ρόλο δίπλα στον Τζακ Νίκολσον, στο «Επάγγελμα Ρεπόρτερ» του Αντονιόνι. Εκείνη όμως αρνείται.. Ένας μεγάλος έρωτας θα την οδηγήσει σε ένα τρελό ταξίδι, σε ένα γύρο του κόσμου. Όμως και πάλι η Ούσι δεν είναι ικανοποιημένη… Η ελευθερία της είναι σημαντικότερη και δεν πρόκειται να δεσμευτεί με τίποτα και κανέναν…Οι περιπέτειες της θα της δώσουν πολύτιμες εμπειρίες και η Ούσι, θα βρει τον δικό της δρόμο για μια ήσυχη κι αξιοπρεπή ζωή ή μάλλον θα βρει τον τρόπο να συνθηκολογήσει με τον εαυτό της...Η περιπετειώδης ζωή της Ούσι Ομπερμάγιερ, της γυναίκας σύμβολο της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της γυναικείας χειραφέτησης στη Γερμανία στη δεκαετία του’ 70, γίνεται μια απολαυστική ταινία, γυρισμένη σε Γερμανία, Ινδία και Μεξικό. Σεξ, ναρκωτικά και ροκ ‘ ν ‘ ρολ, είναι τα συστατικά της ταινίας αυτής, που λειτουργεί και σαν ένα ιστορικό αλμανάκ…. Μια γεύση από το Βερολίνο του 1968, ένα κρυφό κοίταγμα από την κλειδαρότρυπα στα δωμάτια των Rolling Stones, ένα μακρύ ταξίδι στα βάθη της Αφρικής και της Ινδίας, ένας ύμνος στην ελευθερία και την αγάπη για τη ζωή….Web : http://www.daswildeleben.de/http://pdl.warnerbros.com/wbol/de/movies/8mileshigh

THIS FILTHY WORLD

THIS FILTHY WORLD

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
Ο άνθρωπος που λάτρεψε να τον μισούν, ο απόλυτος άρχοντας
της χονδρότητας και της κακοήθειας, ο βασιλιάς των σκουπι-
διών, ο ποιητής της αισχρότητας, είναι εδώ, σε μερικά σπουδαία
μαθήματα καλής συμπεριφοράς και καλού γούστου…
Σκηνοθεσία Τζεφ Γκάρλιν

Με τον Τζον Γουότερς (και μόνον αυτόν)
Ο εκκεντρικός και καλτ σκηνοθέτης, Τζον Γουότερς, κάθε χρόνο δίνει μια παράσταση (one man show) στην Αμερική, ένα είδος διάλεξης σε μιούζικαλ, όπου μιλάει για το καλό -αλλά κυρίως για το κακό- γούστο, για τις ταινίες του, για τις διενέξεις και τις μάχες του με την Επιτροπή Λογοκρισίας Κινηματογράφου, για τους ηθοποιούς του, για πάρα πολλά σεξουαλικά ζητήματα, στα οποία έχει εντρυφήσει, και γενικώς για τη ζωή του. Αυτή είναι η ταινία. Μια ταινία αρκετά διασκεδαστική και διόλου… βαρετή… Ιδιαίτερη, για ιδιαίτερους θεατές… Ο Γουότερς χρησιμοποιεί μια γλώσσα ιδιαίτερα προκλητική -όπως οι ταινίες του- και δεν ντρέπεται να χρησιμοποιήσει τις λέξεις, εντελώς ακομπλεξάριστα, προκειμένου να πει την σκάφη «σκάφη» και τα σύκα «σύκα» (και μην κάνετε κανενός είδους συνειρμό…)
Σε μια ταινία, ο Τζον Γουότερς δεν θα μπορούσε να έχει κανέναν άλλον ομιλητή, εκτός από τον ίδιο.
Μια τόσο ζωντανή προσωπικότητα, ξετυλίγεται μέσα από έναν χείμαρρο λέξεων και πάθους… Με αναφορές σε προσωπικότητες όπως ο Εντ Γουντ, αλλά και ο για πολλά χρόνια συνεργάτης του, Ντιβάιν, μέσα από το 2ωρο παραλήρημά του, δίνει ένα μάθημα κινηματογράφου χαμηλού προϋπολογισμού, αλλά και μια περιήγηση στην ιστορία της καλτ κουλτούρας τα τελευταία 30 χρόνια. Μια μοναδική εμπειρία και μια ευκαιρία να δούμε, έστω και στο σινεμά, μια περφόρμανς, που πολλοί από εμάς θα ήμασταν πρόθυμοι να ταξιδέψουμε μέχρι την Αμερική για να την παρακολουθήσουμε…